Jaaa!!! Het is zo ver! Ik ben officieel voor mezelf begonnen als social media/ content creator. Voor al je visuals, teksten schrijven, inplannen van de socials en het bepalen van een strategie kun je bij mij terecht. Maar ook wanneer je graag een flyer wilt, visitekaartje, of mooie banners voor op je website.
Het ging niet zonder slag of stoot. Ik was namelijk een beetje huiverig om de stap te zetten. Verantwoordelijkheden, loyaliteit en gewoon lafheid zorgden ervoor dat ik mijn plannen lang op de plank liet staan. Soms heb je een schop onder je kont nodig. Iemand die je een spiegel voorhoudt en toch ook met je meedenkt om vooral jouzelf aan het denken te zetten. Nou, die was er ineens! Niet ineens, al een tijdje met veel helpende berichten en inzichten, maar nog niet eerder op zakelijk gebied. Vooral met een lach als de wereld weer even te donker werd voor me 🤍. Het hield mij op de been. En nu staat er ook iets moois! Een eigen bedrijf. BiCreate!
Ik ga dus bedrijven helpen om hun boodschap en diensten in 1 stijl uit te dragen naar de buitenwereld, een eigen, herkenbare stijl. Ik ga zorgen dat alles op rolletjes loopt en zij zelf geen omkijken meer hebben aan die hele online wereld. Ze hebben het vaak druk genoeg!
Dinsdag had ik dus mijn afspraak bij de Kamer van Koophandel. Denkende dat ik de enige was, kwam ik van een koude kermis thuis. Ik was naar Amsterdam omdat daar uitgebreid tijd was voor al mijn vragen. En zoals jullie weten kan ik nogal lang van stof zijn en wat zijwegen nemen, dus die 60 minuten waren wel nodig.
Ik was veel te vroeg en er werd mij op niet misverstane toon een plek aangewezen in de wachtruimte. Door, zoals ik later begreep de pensionada wiens laatste dag het was, en die er erg aan toe was ;-). De wachtruimte werd steeds voller. Ik houd ervan om mensen te bekijken dus ik verveelde mij niet. De ruimte vulde zich met gezinnen met kleine kinderen, schilders in tenue en er werden veel verschillende talen door elkaar gesproken. Rumoerig, luid, druk. Ineens kwamen er uit allemaal deurtjes mensen die de bezoekers kwamen oproepen en meenamen naar hun kantoortjes. Door de prikkels en zoveel rumoer in zoveel verschillende talen was ik even bang dat ik mijn naam niet zou kunnen horen. Tot een man in een overhemd luid riep "Bianca Niesten", ja! Dat ben ik!
Hij stelde mij gerust dat we tijd genoeg hadden dus ik al mijn vragen aan hem kon stellen. Dat heb ik gedaan. Daarnaast weet ik nu ook dat hij kleine kinderen heeft en bezig was met wat hoveniers voor het aanleggen van zijn tuin. Zijwegen....je kent me...of niet, maar dan weet je het nu. Je raadt het al, we zaten over het uur. Maar! Ik ben (nog) veel wijzer geworden en weet wat mij te doen staat. En dat is best nog wel wat. Samenwerkingsovereenkomsten, algemene voorwaarden, facturen, administraties bij houden. Pfoe. Maar ik ga ervoor. Ik ga het gewoon proberen en er vanuit dat het een succes gaat worden. Want dat wordt het!
Reactie plaatsen
Reacties